Prośmy Boga za papieża Franciszka, biskupów, prezbiterów i diakonów, aby zwyciężając pokusy świata, potrafili zawsze świadczyć o Tym, który ich powołał. Ciebie prosimy. Błagajmy Boga za nasz naród, za wszystkich obywateli, aby nie zapominali o wartościach chrześcijańskich, za które praojcowie oddali życie. 29. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A) Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski. Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga (Mt 22, 21). więcej. Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski. „Szokującą prawdą jest to, że w dzisiejszych czasach chrześcijanin w stanie łaski ma więcej wspólnego z Chińczykiem Kazania-homilie: XV niedziela zwykła, Rok A, II. o. Sławomir Podlach CSsR (10 lipca 2011 roku, Rok A, I) o. Andrzej Szorc CSsR (13 lipca 2014 roku, Rok A, II) o. Mariusz Mazurkiewicz CSsR (16 lipca 2017 roku, Rok A, I) o. Paweł Drobot CSsR (12 lipca 2020 roku, Rok A, II) Do góry. I 13 Niedziela zwykła A 13 Niedziela zwykła B 13 Niedziela zwykła C Powrót do Niedziele zwykłe, Niedziele zwykłe 13 – 18, Powrót do Linki 13 NZ rok A: Ewangelia: Mt 10, 37 – 42; Za Jezusem lub przeciw Niemu. Wyrzeczenie 37 Kto miłuje ojca lub matkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godzien; Do góry. i 3 Niedziela zwykła rok A 3 Niedziela zwykła rok B 3 Niedziela zwykła rok C Powrót do Niedziele zwykłe, Niedziele zwykłe 2-7, Powrót do Linki 3 NZ rok A: Ewangelia: Mt 4, 12 – 23; Pole działalności 12 Gdy [Jezus] posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei.13 Opuścił jednak Nazaret, przyszedł. 33 Niedziela zwykła rok A. B, C; 34 NZ Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata rok A, B, C; Uroczystości i święta. Uroczystości i święta II – IV. Święto Ofiarowania Pańskiego (2.02.) rok ABC; Uroczystość Św. Józefa, Oblubieńca NMP (19.03.) rok ABC; Uroczystość Zwiastowania Pańskiego (25.03.) rok ABC; Uroczystość Św. Doskonały dla kapłanów, katechetów, stowarzyszeń zakonnych i wszystkich tych, którym bliskie jest życie liturgią Kościoła. Zawiera m.in. przypomnienia o uroczystościach, świętach i wspomnieniach, a także sigla z czytaniami mszalnymi na każdy dzień oraz papieskie intencje Apostolstwa Modlitwy. Zobacz. Czytania na 9 października. I biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je. Oto słowo Pańskie. XXVII Niedziela Zwykła Propozycje śpiewów - XXVII Niedziela Zwykła XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA - ROK B Nierozerwalni W trosce o małżeństwo Zaufajcie prawom Królestwa Bóg wie lepiej. Komentarz wideo Od słowa do Słowa. 27 niedziela zwykła B. Niedziele zwykłe 8 – 12. i. Juan de Juanes Ostatnia Wieczerza. Kolor szat. 8 Niedziela zwykła rok A, B, C; 9 Niedziela zwykła rok A, B, C; 10 Niedziela zwykła rok A, B, C; 11 Niedziela zwykła rok A, B, C; 12 Niedziela zwykła rok A, B, C; Powrót do Niedziele zwykłe Powrót do Linki. Fra Angelico Predella w ołtarzu San Domenico w Fiesole. W 1985 r. Księgarnia Św. Wojciecha wydała zbiór wierszy, ukazujący wybór polskiej poezji religijnej od Adwentu po Dzień Zaduszny, wzbogacony tekstami maryjnymi i wierszami o świętych. Do tomu „Intencje serca” zaglądałam wielokrotnie, bo uradował mnie i bardzo mi był przydatny. Jedno z ostatnich zdań wstępu mówi: „Niech ta vC01lu. Kazania dostępne w formie plików otwartych (wystarczy kliknąć na link) Okres adwentu: Być gotowym na spotkanie z Panem (1, rok B)Być człowiekiem nadziei i pocieszenia (2, rok B)Sedno chrześcijańskiej radości (3, rok B)Zbudować prawdziwie Bogu dom (4, rok B)Przyjąć Chrystusa i dać Go światu (4, rok C) [K] Okres Bożego Narodzenia: Odwzorować w życiu przykład Świętej Rodziny (Świętej Rodziny, rok B)Bóg daje nam swoje Słowo (II niedziela po Narodzeniu Pańskim)Przez chrzest stać się prawdziwym uczniem Chrystusa (Chrzest Pański, rok B) Okres zwykły: Prowadzić do osobistej relacji z Bogiem (2, rok B)Dla Boga nie ma ludzi z marginesu (6, rok B)Będziesz miłował… (7, rok A)Sianie ludzkie i sianie Boże (11, rok B)Wierzyć nie słowu ludzi, ale słowu Boga (12, rok C)Opłaca się być życzliwym dla Boga (13, rok A)Gdzie szukam ukojenia w życiu? (14, rok A)Jakie jest moje serce wobec słowa Bożego? (15, rok A)Ziarno Słowa Bożego może wydać plony (15, rok A)Zło i dobro walczą o człowieka (16, rok A)Zachować równowagę między pracą i modlitwą (16, rok B)Właściwie ugościć Boga i człowieka (16, rok C)Zbawienie jest jak bezcenny skarb (17, rok A)Mieć oczy wrażliwe jak Jezus (18, rok A)Wyrzucić z serca wszelką chciwość (18, rok C)Wątpliwości w wierze (19, rok A)Bóg na nowo chce wyciskać w nas swoje podobieństwo (19, rok B)Eucharystia – pokarm na życie wieczne (20, rok B)Naśladować Jezusa w niesieniu krzyża (22, rok A)Nie słowa, ale czyny świadczą o realizacji woli Bożej (26, rok A)Dzielić się wiarą i chlebem (26, rok C)Czy odpowiadam na zaproszenia Chrystusa? (28, rok A)Nie mieszać ze sobą porządków (29, rok A)Jestem odpowiedzialny za głoszenie Ewangelii (29, rok C – Niedziela Misyjna)Jesteś odpowiedzialny za działalność misyjną Kościoła (30, rok A – zakończenie Tygodnia Misyjnego)Pomagamy misjonarzom (30, rok A – dzieci)Mądrość wiary (32, rok A – 1) [K]Może to moja ostatnia szansa… (32, rok A – 2) [K]Niosę lampkę wiary (32, rok A – dzieci) [K]Niewykorzystane talenty (33, rok A)Czym jest Kościół? (poświęcenia własnego kościoła) Okres wielkopostny: Mocą Bożą niweczyć podstępy szatana (1, rok A)Dzielić się Bogiem z innymi (2, rok A, „ad gentes”)Dać się przemienić Jezusowi i być misjonarzem przebaczenia i pokoju (2, rok C, „ad gentes”) [K]Pan wydobywa nas z grobu beznadziei (5, rok A)Pojąć naukę płynącą z męki Chrystusa (Palmowa, A)Jak Jezus rezygnować ze sposobności (Palmowa, B) Okres wielkanocny: Bóg pozwala wszystko właściwie zobaczyć (Wielkanoc)Ujrzeć i uwierzyć (Wielkanoc)Konsekwencje biegu z Piotrem i Janem do pustego grobu (Wielkanoc)Nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym (2 Wielkanocna, Miłosierdzia Bożego)We wspólnocie skorzystać z Bożego Miłosierdzia (2 Wielkanocna, Miłosierdzia Bożego, rok B)Pokój wam zostawiam (2 Wielkanocna, Miłosierdzia Bożego, rok C)Dać się Bogu zaskoczyć (3, Biblijna, rok A)Prawdziwie spotkać Jezusa, by świadczyć (3, Biblijna, rok B)Usłyszeć głos Chrystusa, to zyskać nadzieję (3, Biblijna, rok C)Jestem odpowiedzialny za wzrost ziarna powołania (4, Dobrego Pasterza, rok – A, B, C – 1)Dobrzy Pasterze żyją wśród nas (4, Dobrego Pasterza, rok A – 2)I ja mogę troszczyć się o to, aby Bóg powoływał ludzi… (4, Dobrego Pasterza, rok A, B, C – dla dzieci)Pasterz czy pastuch? (4, Dobrego Pasterza, rok A – 3Gdzie chrzest, tam nadzieja (5, rok C) [K]Wzorzec prawdziwej miłości (5, rok C)Tajemnica spełnionego życia (Wniebowstąpienie Pańskie, rok C)Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę (Zesłanie Ducha Świętego, rok C) [K]Lekarstwo dla naszego życia wiary (Zesłanie Ducha Świętego, rok C – dla nowego lekcjonarza)Lekarstwo dla naszego życia wiary (Zesłanie Ducha Świętego, rok C – dla starego lekcjonarza, obecnie rok A) Propozycja modlitwy wiernych na XIV niedzielę zwykłą roku B. Wznieśmy nasze serca do Boga i prośmy Go, aby zmiłował się nad nami. 1. Módlmy się za Kościół, aby nie ustawał w swojej prorockiej misji przepowiadania Ewangelii. 2. Módlmy się za duchownych, aby doświadczając swoich słabości, ufali zawsze Bożemu Miłosierdziu. 3. Módlmy się za rządzących, aby przeciwstawiali się prześladowaniom religijnym. 4. Módlmy się za zmarłych (szczególnie za zmarłego N.), aby zostali przyjęci do wspólnoty świętych w niebie. 5. Módlmy się za naszą parafię, aby nikt nie doświadczał w niej odrzucenia z powodu pochopnych osądów. 6. Módlmy się za nas, abyśmy zawsze czuwali nad naszymi sercami i byli gotowi na przyjęcie słów Chrystusa. Wciągająca lektura? Poleć innym ten artykuł Wszechmogący Boże, zwracamy się do Ciebie w naszych potrzebach, ufając w Twoją dobroć. Wysłuchaj nasze prośby i przymnóż nam wiary, że nieustannie czuwasz nad nami. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. Zobacz także Modlitwa wiernych. Msza Wieczerzy Pańskiej, rok C Propozycja modlitwy powszechnej na Mszę Wieczerzy Pańskiej, roku C Uwielbiajmy naszego Zbawiciela, który tej nocy,... więcej Modlitwa wiernych. Niedziela Palmowa, rok C Propozycja modlitwy wiernych na Niedzielę Palmową, roku C Do naszego Pana i Odkupiciela zanieśmy nasze... więcej Modlitwa wiernych. V Niedziela Wielkiego Postu, rok... Propozycja modlitwy wiernych na V Niedzielę Wielkiego Postu, roku C Do Ojca, wezwani do podążania... więcej 9 wrz 19 wrz Zawichost: We wrześniu Szkoła Zakrystianów z praktycznymi warsztatami Ośrodek Formacji Liturgicznej w Zawichoście organizuje spotkanie formacyjne dla zakrystianów… więcej 31 lip Zaufanie… – XX Niedziela Zwykła, Rok C Kiedy Pan nadejdzie – XIX Niedziela Zwykła, Rok C Wszyscy jesteśmy ubodzy – XVIII Niedziela Zwykła, Rok C Pocieszyciel, Wspomożyciel – Duch Święty – Zesłanie Ducha Świętego, rok C Wiara umacnia się dzięki wytrwałości – Wniebowstąpienie Pańskie, Rok C Kryteria miłości – VI Niedziela Wielkanocna, Rok C Zatroskany Ojciec – V Niedziela Wielkanocna, Rok C Głos i obecność – IV Niedziela Wielkanocna, Rok C Nowa szansa – III Niedziela Wielkanocna, Rok C Ciemność i wątpliwości – II Niedziela Wielkanocna, czyli Miłosierdzia Bożego, Rok C Iskra wiary i nadziei – Zmartwychwstanie Pańskie 2019 Uniżenie wywyższeniem – Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej, Rok C Dobro i zło do nas powraca… – V Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Bliskość z Panem przemienia… – IV Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Wędrówka przez pustynię życia – III Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Przemiana serca – II Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Kuszenie na miarę sił – I Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Od belki w oku do błogosławieństwa – VIII Niedziela Zwykła, Rok C Miłosierni jak Ojciec – VII Niedziela Zwykła, Rok C Bóg jest oparciem – VI Niedziela Zwykła, Rok C Odpowiedzialność za innych – V Niedziela Zwykła, Rok C Język miłości – IV Niedziela Zwykła, Rok C Własne miejsce w Kościele – III Niedziela Zwykła, Rok C Bóg ma słabość… – II Niedziela Zwykła, Rok C Otwarci na łaskę zbawienia – Chrzest Pański, Rok C Światło prowadzące do Jezusa – Objawienie Pańskie, Rok C Szukajmy Jezusa z determinacją – Niedziela Św. Rodziny, Rok C Gdzie mieszka wola Boża? – IV Niedziela Adwentu, Rok C Radujmy się w Panu! – III Niedziela Adwentu, Rok C Prostujmy drogi – II Niedziela Adwentu, Rok C Wiara daje pewność zbawienia – I Niedziela Adwentu, Rok C Królestwo w sercu – XXXIV Niedziela Zwykła – Chrystusa Króla, Rok B Czasy ostateczne – XXXIII Niedziela Zwykła, Rok B Człowiek bez maski…– XXXII Niedziela Zwykła, Rok B Jedyny Bóg – XXXI Niedziela Zwykła, Rok B „Przeczołgani” przez życie – XXX Niedziela Zwykła, Rok B „Niewolnik” z wyboru – XXIX Niedziela Zwykła, Rok B Skarby w zasięgu ręki – XXVIII Niedziela Zwykła, Rok B Dzieci jednego Ojca – XXVII Niedziela Zwykła, Rok B Zazdrość i zgorszenie – XXVI Niedziela Zwykła, Rok B Mały – wielki człowiek – XXV Niedziela Zwykła, Rok B Stracić, by zyskać – XXIV Niedziela Zwykła, Rok B Wiara najwyższym bogactwem – XXIII Niedziela Zwykła, Rok B Zdrowa tradycja wielkim bogactwem – XXII Niedziela Zwykła, Rok B Porozumienie serc – Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, Rok B Wielkie dziękczynienie – XX Niedziela Zwykła, Rok B Łaska wiary – XIX Niedziela Zwykła, Rok B Zdrowy umiar – XVIII Niedziela Zwykła, Rok B Bóg zaspokaja nasze pragnienia – XVII Niedziela Zwykła, Rok B Pasterz się troszczy – XVI Niedziela Zwykła, Rok B Wspólne podążanie do Królestwa – XV Niedziela Zwykła, Rok B Świadek Boga – XIV Niedziela Zwykła, Rok B Każdy człowiek ma imię – XIII Niedziela Zwykła, Rok B Współpracownik Boga – Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela, Rok B 2018 Bóg formuje nasze serca – XI Niedziela Zwykła, Rok B Przyjaciel, czy krewny – X Niedziela Zwykła, Rok B Szabat i skarb wiary – IX Niedziela Zwykła, Rok B Jeden…ale w Trzech Osobach – Uroczystość Najświętszej Trójcy, Rok B Duch Święty – nauczyciel życia – Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, Rok B Wpatrujmy się w niebo – Wniebowstąpienie Pańskie, Rok B Przyjaciel Boga, miłuje braci – VI Niedziela Wielkanocna, Rok B Owocująca latorośl – V Niedziela Wielkanocna, Rok B Wszyscy jesteśmy pasterzami – IV Niedziela Wielkanocna, Rok B Przyznajmy się do słabości – III Niedziela Wielkanocna, Rok B Wątpliwości i Miłosierdzie – Niedziela Miłosierdzia Bożego, Rok B Zmartwychwstały mieszka w Galilei – Zmartwychwstanie Pańskie, Rok B Jerozolima, Getsemani, Zmartwychwstanie – VI Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Przykazania drogą do wolności – V Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Niespodziewane ocalenie – IV Niedziela Wielkiego Postu, Rok B SMS-y z nieba – III Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Olśniewające piękno – II Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Nawracajmy się – I Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Głosić wielkość Boga – VI Niedziela Zwykła, Rok B Pośpiech Jezusa – V Niedziela Zwykła, Rok B Najlepsza – Boża reklama – IV Niedziela Zwykła, Rok B Pełnia czasu – III Niedziela Zwykła, Rok B Powołani do świętości – II Niedziela Zwykła, Rok B Ojcowskie upodobanie – Chrzest Pański, Rok B Niezachwiana wiara – Niedziela Św. Rodziny, Rok B Blaski i cienie – IV Niedziela Adwentu, Rok B Odkryć swoją tożsamość – III Niedziela Adwentu, Rok B Prostujmy ścieżki – II Niedziela Adwentu, Rok B Bądźmy czujni – I Niedziela Adwentu, Rok B Tron dla Chrystusa – XXXIV Niedziela Zwykła – Chrystusa Króla – Rok A Dzielne pomnażanie talentów – XXXIII Niedziela Zwykła, Rok A Dopóki trwa nasze „dzisiaj” – XXXII Niedziela Zwykła, Rok A Cudowne wyzwolenie – XXXI Niedziela Zwykła, Rok A Miłość jest jedna – XXX Niedziela Zwykła, Rok A Święta obecność – XXIX Niedziela Zwykła, Rok A Zatroszczyć się o „strój weselny„ – XXVIII Niedziela Zwykła, Rok A Piękno Bożej „Winnicy” – XXVII Niedziela Zwykła, Rok A Szczęście u boku Ojca – XXVI Niedziela Zwykła, Rok A „Denar” życia wiecznego – XXV Niedziela Zwykła, Rok A Nawrócić się, to rozpoznać Boga pośród nas. To wyznać, że mój Bóg jest Bogiem Żywym, a nie martwym. To wierzyć, że Jezus wciąż chodzi po tej ziemi głosząc Ewangelię, uzdrawiając i uwalniając człowieka. III Niedziela Zwykła (Mk 1,14-20)Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi. I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za wszystkoCzytając teksty dzisiejszej liturgii stawiam sobie pytanie: Co to znaczy zostawić wszystko i pójść za Jezusem? I wracam myślą do tego momentu pierwszego zachwytu, pierwszego poruszenia serca, i tego pierwszego nieporadnego "tak". Apostołowie (mówi Słowo) zostawili wszystko, i poszli za Nim. Bo doświadczyli Jego miłości, odnaleźli wiedzieli że już więcej nie potrzebują szukać. Teraz potrzeba aby ON stał się w nich wszystkim. A św. Paweł…, wcześniej wróg i prześladowca Chrystusa. Jedno spotkanie z Jezusem tak dalece przemieniło jego życie, że z zaślepionego nienawiścią człowieka stał się Apostołem Miłości. Nie bez kozery wspominam tego Apostoła, bowiem Kościół dzisiaj stawia go nam przed oczy, ukazując moment jego nawrócenia. I nie mogę wyjść z podziwu i zachwytu nad Miłością Boga do człowieka. Gdyby nie owo spotkanie, gdyby nie światłość, (illuminatio – jak powie później św. Augustyn) życie tego człowieka, ale też i moje byłoby ciemnością. Doświadczenie tego spotkania noszę w sobie do dziś. Jest ono jak perła nieco pokryta kurzem codzienności. Ale trzeba ją wydobyć na zewnątrz, pozwolić by zajaśniała na nowo, wnosząc światło owego przemieniającego wszystko… wydaje się tak bardzo trudne, zostawić bez rozdartego uczynić JEZUSA WSZYSTKIM! By był jedynym Panem, i by nie było innego dobra, poza Nim (por. Ps. 16,2) Poddaję Ci dzisiaj Jezu to wszystko, co nie jest Wszystkim w Tobie, dziękuję Ci za św. Pawła i jego doświadczone życie, za każde doświadczone życie. Doświadczone pięknem i zmartwychwstaniem, doświadczone grzechem i ohydą. Prześwietl to Jezu swoim światłem. Niech każda ciemność i ohyda zostaną przebóstwione przez Ciebie. Ufam całym sercem, że nawet najciemniejsze życie człowieka może stać się najcenniejszą Twoją zdobyczą. Jak u świętego Pawła, jak u wielu innych świętych i nieświętych…ks. Piotr MazurBoże ścieżki…Śpiewamy dziś w Psalmie: „Dobry jest Pan i prawy, dlatego wskazuje drogę grzesznikom”. Podziwiamy, czytając Księgę Jonasza, miłosierdzie i miłość Pana, trwające od wieków, podziwiamy powszechną pokutę Niniwy i widzimy jak Bóg reaguje na „przemijanie postaci tego świata”, że mobilizuje swoich wysłańców, proroków i zdaje się nam mówić to samo: zło ukazuje swoje pazury, Jan-ostatni prorok Starego Testamentu – zostaje uwięziony przez Heroda: Chrystus w obliczu tego głosi Ewangelię i powołuje nowych współpracowników zbawienia. Woła jak Jonasz w Niniwie: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Zostawcie swoje dotychczasowe życie, swój dotychczasowy sposób postępowania – bo przemija postać tego świta – bliskie jest Królestwo dziś nauczyć się tego Bożego wierzenia do końca w możliwość zbawienia, zmiany na lepsze. Chcemy współpracować z Bogiem w rozdzielaniu miłosierdzia. „Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami”.ks. Mariusz Kunicki...nie ma takiego miejsca i takiej chwili...Jonasz i Niniwici są obrazem, każdej wspólnoty w której grzech i zło są istotnym elementem. Zło i grzechy społeczne wynikają z indywidualnej akceptacji zła swojego jak i zła istniejącego u mego brata. Jedynym wyjściem z akceptacji zła jest refleksja i zapytanie siebie samego: czym się kieruję i do czego zmierzam? Mądrość zmusi Ciebie do opamiętania i zmiany postepowania czyli do nawrócenia. nawrócenie nie jest jednak procesem jednej chwili lecz ciągłym zrywaniem tego wszystkiego co wiąże mnie ze złem czyli grzechem. Najczęściej są to osoby, grzeszne przyzwyczajenia czyli nałogi, ogólnie mówiąc środowisko akceptujące zło we mnie jak i w sobie. Pan zawsze daje czas do nawrócenia i mówi, że nie ma takiego miejsca i takiej chwili w której nie można do Niego Jarosław E. PiotrowskiWola Boża – gwarancja na niebo!Nawracajcie się…Choć adwent przeminął, a my trwamy wciąż jeszcze w bożonarodzeniowej atmosferze, to jednak Chrystus w dzisiejszej Ewangelii przypomina nam o aktualności adwentowego nawoływania: Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Sprawa bowiem przemiany życia nie jest związana ani z okresem liturgicznym, ani z porą roku. Nawrócenie jest konkretnym wydarzeniem z jego konsekwencjami i przełożeniem na codzienność. Nawrócić się, to nie tylko zaniechać czynienia zła, ale to konieczność opowiedzenia się po stronie dobra. To rozprawienie się z grzechem, ze słabością czy wadami, które może od lat doskwierają nam osobiście, ale i tym z którymi się, to rozpoznać Boga pośród nas. To wyznać, że mój Bóg jest Bogiem Żywym, a nie martwym. To wierzyć, że Jezus wciąż chodzi po tej ziemi głosząc Ewangelię, uzdrawiając i uwalniając się to dostrzec Boga w naszych trudnościach i kłopotach. Zobaczyć, że On jest Bogiem z nami – Emmanuelem. To głęboka świadomość, że Bóg nas kocha nawet wtedy, gdy jak mawiamy potocznie, sprawy nie idą po naszej myśli. Nawrócić się to w końcu rozpoznać dany nam czas, w którym żyjemy jako „kairos” – oczyszczenie. Bóg nam go daje, byśmy mogli oczyścić nasze serca i przygotować się na niebo właśnie w tym konkretnym momencie historii w którym za Mną…Gdy dokona się w nas owo nawrócenie, mamy szansę usłyszeć Jezusowe „Pójdź za Mną”, czyli wezwanie skierowane do każdego człowieka, by ten pełnił w swoim życiu Bożą wolę. Otóż tylko ta droga jest najpewniejszą by dotrzeć do nieba. Można przecież robić piękne rzeczy i dobre, ale jeśli nie będą one wypełnianiem woli Bożej w naszym życiu, to przed Bogiem nie będą one miały żadnej wartości bądź bardzo znikomą. Jeśli chodzi o nas – ochrzczonych – to odczytanie Bożej woli i pójście za nią jest naszym obowiązkiem, ale tak cudownym, że staje się szybko radością i dzisiaj wielu rodziców, którzy mi mówią: Proszę księdza ja sobie nie wyobrażam, żeby moje dziecko poszło do klasztoru czy zostało księdzem… Znam też takich, którzy wręcz utrudniali, czy skutecznie zatrzymali swoje dzieci na drodze do kapłaństwa czy życia zakonnego. Tym samym skazali ich na tułaczkę po duchowych meandrach życia. Zapomnieliśmy, że to na rodzicach spoczywa wielki obowiązek pomagania dzieciom w odczytaniu Bożego planu na ich życie. Grzechem więc jest przeszkadzanie dziecku w rozpoznawaniu tego, do czego sam Bóg je więc rozpoznawać tę Bożą wolę? Nie jest to łatwe dzisiaj, ale sam Bóg daje nam wiele narzędzi do tego, by nie pobłądzić. W pierwszej kolejności potrzeba zadbać o pewien „klimat świętości” w naszych rodzinach, środowiskach, wspólnocie. Bronić się musimy przed zeświedczeniem, skoro na sercu nosimy pieczęć Jezusa. Nie mamy się co pozbywać symboli i oznak naszej religijności w naszych domach czy w przestrzeni publicznej. Zadbać musimy o modlitwę, spowiedź i czytanie Słowa Bożego. Ostatnim zaś jest baczna obserwacja życia, gdyż w znakach czasu, Bóg przemawia z wielką siłą. W naszym życiu bowiem nie ma przypadków i to, co się dzieję w nas i wokół nas samych, jest zawsze wpisane w wypełniający się Boży plan. Jeśli skorzystamy z tych Bożych podpowiedzi, będzie nam o wiele łatwiej dotrzeć do Michał Olszewski SCJ...przechodzi od niewiary do wiary...Jesteśmy w Ewangelii świadkami działalności Jezusa z Nazaretu w słynnym pierwszym dniu w Kafarnaum. Ten dzień można streścić tak: Jezus naucza, wyrzuca złe duchy, uzdrawia chorych, trwa na modlitwie. Jego obecność i działanie wybawia od zła, uwalnia od grzechu, od choroby i cierpienia, przynosi nadzieję w sytuacjach, które po ludzku są trudne i beznadziejne. Zaś źródłem misji, działalności Jezusa jest modlitwa - spotkanie z Ojcem. Ledwie 16 wersetów ewangelii św. Marka, a Jezus już "zdążył" powołać czterech ludzi, którzy Go nie opuszczą, zawsze będziemy ich widzieć u boku Jezusa. Jezus przyszedł wypełnić Stary Testament. Czas wyznaczony przez Boga na spełnianie obietnic właśnie nadszedł i trwa ludzi z morza: "uczynię was rybakami ludzi" nie oznacza, że Jezus ich "wyłowił" ze środowiska, w którym żyli, gdzie byli szczęśliwi, ale oznacza, że pragnie ich "wyłowić" z tego wszystkiego, co było ich burzą, z tego wszystkiego wobec czego byli bezradni, ze zła, słabości, nawiązuje do misji Jonasza, jeszcze 40 dni a Niniwa zostanie zburzona, to misja ratunkowa, ostrzec przed niebezpieczeństwem, udzielić pomocy nawet, a może właśnie zwłaszcza tym, którzy podążają ku zgubie i zagładzie. Jezus chce zbawić od samozagłady, tych, którzy zostając w grzechu, zostają jakby na tonącym okręcie, zmierzając ku swej zgubie. Jezus wzywa, by oddać Jemu to wszystko, co ciągnie nas na dno i pochwycić się Go mocno. Jezus odwołuje się do księgi Jonasza, a mieszkańców Niniwy stawia za wzór."Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je" - ostrzega Jezus. A tym, którzy żądali znaków, odpowiada: żaden znak nie będzie wam dany oprócz znaku Jonasza. ponieważ oni wskutek nawoływania nawrócili się. "Jeszcze 40 dni a Niniwa zostanie zburzona". Nie chodzi tu zemstę Boga, ani o ukaranie człowieka, Bóg pragnie objawić dramat grzechu i trwania w nim, które grozi zagładą. Człowiek, który nie wchodzi na drogę nawrócenia i nie podejmuje decyzji o zmianie kierunku życia zmierza ku śmierci. Nasz Bóg jest Bogiem oczekiwania, Bogiem wypatrywania człowieka, jego nawrócenia, skruchy, powrotu. by okazać miłosierdzie, by uratować, by wybaczyć i więcej nie pamiętać radykalnie odmienia swoje życie. Przechodzi od niewiary do wiary. Uznaje swój grzech, zrywa ze złem, przyjmuje nowe życie. Prorokowanie Jonasza i wezwanie Jezusa do nawrócenia, to prośba Boga do człowieka, aby pozwolił się ocalić. Jezus wzywa Cię w swoim pierwszym kazaniu: nawróć się, , uwierz Bogu, pójdź za Mną. Bycie chrześcijaninem to kroczenie za Jezusem, ufanie Mu, gdyż inaczej nie zgodzimy się na Jego wymagania. To zawierzanie Mu wszystkich tych spraw, w których to my chcemy dzierżyć ster, decydować. To porzucenie takiego sposobu postępowania, który nie jest zgodny z Ewangelią, z prawem miłości. Potrzeba nawrócenia jest pilna, na nic innego nie ma już czasu. Trzeba zająć się sprawami życia wiecznego. Nawrócenie zmienia spojrzenie na wszystkie aspekt życia: życie małżeńskie, cierpienie, samotność, szczęście, zakupy, seksualność. To wszystko zaczyna wyglądać inaczej, gdy Jezus jest tam zaproszony, gdy może tam działać swoją Marek Czyżewski...od serca i głowyNieporozumienia, kłótnie, niezgoda nie są prostym skutkiem różnicy poglądów. Ludzie różnią się, bo każdy jest niepowtarzalny w swym indywidualnym istnieniu. Różnorodność nie musi prowadzić jednak do konfliktów, o ile ludzie umieją ze sobą rozmawiać. Skłonni są do wysłuchania i kompromisów. Wspólnie starają się, by dojść do prawdy, nie stanowią świata wzajemnie odpornego na siebie. Taka postawa wydaje się być niekiedy czymś nieosiągalnym, zwłaszcza wtedy, gdy obserwujemy rozmowy i kłótnie polityków, pracodawców i pracowników, broniących i walczących o swoje racje. Niektórym zdarza się nawet rozmawiać z telewizorem: "co za bzdury oni wygadują", "to wszystko złodzieje i mafia", "tylko układy się liczą". Takie stwierdzenia nie są rzadkością. One też niestety odkładają w człowieku żółć, złość i niechęć. Uogólniają i zawężają widzenie świata. Czy możliwa jest zmiana takiego sposobu widzenia?Chrystus proponuje i zachęca do spojrzenia, które zaczyna się od nawrócenia. To słowo "klucz" dla zrozumienia chrześcijaństwa. Oznacza najpierw porzucenie takiego stylu i zachowań, które spłycają człowieka. Zmiana ta zaczyna się od serca i głowy. To dobra wola i refleksja mogą sprawić, że sięgniemy w głąb siebie. Na tym jednak nie można poprzestać. Trzeba pójść też dalej. Zwrócić się ku temu, co prawdziwe, dobre i piękne. Pokazać może to w pełni tylko Bóg. On się nie układa, nie jest interesowny. On pragnie, by człowiek nieustannie się otwierał i rozumiał siebie, innych, świat. Odchodził i podążał po drogach porozumienia, pokoju i Andrzej Leszczyński